Lilly en haar ziekte

Op de pagina Over ons konden jullie al meer informatie lezen over mijn lieve Shetlandermerrie, Lilly. We weten sinds eind 2018 dat Lilly ernstig ziek is, namelijk dat ze Chronische Lymfatische Leukemie (CLL) heeft. In dit blogbericht vertel ik jullie hoe we uiteindelijk te weten zijn gekomen dat Lilly CLL heeft en hoe het nu met haar gaat.

Waarom schrijf ik dit blogbericht?

Ik schrijf dit blogbericht vooral omdat ik informatie wil delen over deze ziekte. Het komt bij paarden zo weinig voor en daardoor is er weinig informatie over te vinden. We ontdekten deze ziekte bij Lilly bijna per ongeluk en ook ik had er nog nooit eerder over gehoord.

Verder hoop ik ook om lotgenoten te kunnen vinden die ervaring hebben met deze nare ziekte en me wijzer kunnen maken zodat ik Lilly de allerbeste zorgen kan bieden.

Lilly

Hoe het begon

De ellende begon in februari 2018. Loes, Lilly en Beleño stonden nog maar net samen op de weide op een nieuwe locatie. Vlak na de verhuis, kreeg Lilly een onschuldige oogontsteking… Of dat dacht ik toch. Dit had ik al eens eerder meegemaakt, dus ik haalde oogzalf bij de dierenarts en begon 10 dagen haar ogen te verzorgen. Na deze 10 dagen was de gele afscheiding verdwenen en dacht ik dat de zorgen van de baan waren.

Een tijdje later zag ik echter dat zij lichtgrijze wolkjes in haar ogen had. Het viel amper op, maar ik vond het wel genoeg om de dierenarts er bij te halen. Zij schreef nog andere zalven voor, maar de lichtgrijze wolkjes werden steeds erger. Op een bepaald moment had Lilly echt witte, kristalachtige vlekken in haar ogen zitten. Die heeft ze nu nog steeds.

Nadat ik zowat alle soorten oogzalf had uitgeprobeerd, werd er uiteindelijk een oogspecialist bijgehaald die, helaas voor ons, een foute diagnose stelde. Zij stelde voor om een bloedonderzoek te doen en dit te controleren op het vetgehalte in het bloed. Volgens haar waren de kristallen duidelijk afzettingen van vet in haar ogen. Uit het bloedonderzoek kwam niet uit dat het vetgehalte veel te hoog was, maar wél dat Lilly veel te veel witte bloedcellen had. Wat daar de oorzaak van kon zijn, was een raadsel. Zowel mijn eigen dierenarts, als de oogspecialist begrepen dit niet.

Kristallen in Lilly’s ogen

Lilly had op dat moment nog geen andere symptomen. Daarom besloot ik om geen onnodige medicatie toe te dienen en haar niet onnodig te belasten met extra onderzoeken. Mijn dierenarts ging ondertussen op onderzoek en ik contacteerde andere dierenartsen om raad te vragen. Onze zoektocht naar extra informatie was geen succes.

Blijven zoeken naar een oorzaak…

In oktober 2018 kreeg ze een nieuwe opstoot van oogontstekingen. Deze keer vond ik het wél tijd om helemaal uit te gaan zoeken waar die oogproblemen juist vandaan kwamen. Ik maakte een afspraak bij de dierenkliniek en samen met mijn vader gingen we op pad.

In de dierenkliniek deden ze opnieuw een bloedonderzoek waaruit opnieuw kwam dat ze te veel witte bloedcellen had. Ze had er maar liefst 120 000, terwijl een gezond paard maar zo’n 10 000 witte bloedcellen mag hebben. Verdere onderzoeken (echo, foto’s) brachten geen tumoren in beeld, maar alle ingewanden op beeld krijgen is bij een paard of pony echter onmogelijk. Na een diepgaand onderzoek van de witte bloedcellen, werd de uiteindelijke diagnose gesteld: Chronische lymfatische leukemie. Dat ik geen goed nieuws ging krijgen, wist ik. Maar dit? Dit had ik nooit zien aankomen.

Na de diagnose

Nadat het nieuws wat doorgedrongen was, kwamen de vragen. Is er een behandeling voor Leukemie bij paarden? Nee, helaas niet. Hoelang zal ik haar nog bij me kunnen hebben? Daar kunnen we helaas geen uitspraken over doen. Hoe gaat de ziekte verder verlopen? Daar hebben we ook niet veel informatie over, aangezien Leukemie zelden voorkomt bij paarden…

Uiteindelijk kon ik haar ogen enkel lokaal blijven behandelen met zalf en moest ik om de 6 maanden een bloedonderzoek laten doen om te bekijken hoe de ziekte evolueert. In samenspraak met mijn eigen dierenarts, besloten we wel om haar CBD-olie te geven. Er bestaan hoopvolle verhalen over het effect van CBD-olie op kanker, Lilly kan er geen bijwerkingen van hebben en in het slechtste geval zou het enkel helpen tegen de pijn.

Lilly, grazend op de weide

April 2019

Inmiddels zijn we 6 maanden verder en werd er recent een nieuw bloedonderzoek gedaan. Uit dit onderzoek bleek dat het aantal witte bloedcellen nog veel te hoog waren, maar wél gedaald zijn. Dit is toch een beetje goed nieuws! Op lichamelijk vlak kwamen er de afgelopen maanden nog wel wat symptomen bij. Zo blijken haar lymfeklieren vergroot te zijn en ze heeft sinds januari ook vocht aan de onderkant van haar buik zitten. Haar hartje en longen klinken nog wel heel gezond.

December 2019

Omdat het al een tijdje geleden was, liet ik de dierenarts nog een keer bloed nemen. Deze bloedresultaten waren niet erg positief te noemen en tot overmaat van ramp hoorde de dierenarts ook nog een lichte hartruis die er daarvoor nog niet was.

Haar bloedwaarden gaan achteruit, met name de stollingswaarden zijn momenteel niet heel goed. Ook het aantal witte bloedcellen was, helaas, opnieuw gestegen. Ze bleek ook bloedwormen te hebben en ze blijkt ook PPID te hebben (ziekte van Cushing).

Aangezien de wetenschap niet veel verder staat dan vorig jaar, kunnen we nog steeds geen medicatie gaan geven. De bloedwormen behandelen we wél en ze krijgt ook extra supplementen om haar weerstand zo hoog mogelijk te houden.

Binnenkort zullen Lilly en ik nog een korte trip doen naar een dierenarts in Nederland. Zij combineren de reguliere geneeskunde met de alternatieve geneeskunde. Misschien is er in het alternatieve circuit nog winst te behalen en kunnen we de situatie misschien nog stabiliseren.

Wat wél ontzettend positief is, is dat Lilly nog steeds heel levenslustig is. Ook de dierenarts vond dat ze nog een heel goede indruk maakte. Verder blinkt haar vachtje nog steeds en zijn ook haar hoeven nog van topkwaliteit!

Zowel de dierenartsen als ikzelf zijn er van overtuigd dat Lilly momenteel amper last heeft en ze pijnvrij is. Zolang ze elke dag een sprintje naar de weide doet en een vrolijke indruk geeft, zoek ik verder naar manieren om haar levenskwaliteit zo hoog mogelijk te houden.

December 2020

Mijn voornemen om regelmatig een update te plaatsen over Lilly is dus echt heel erg mislukt! Het is weer bijna een jaar geleden dat ik dit blogbericht bijwerkte, dus hier gaan we…

Ik heb het geluk van mijn allerliefste Lilly nog steeds bij mij te hebben! Toen we eind 2018 de diagnose van Leukemie kregen, dacht ik nochtans het ergste.

Het afgelopen jaar hebben we er alles aan gedaan om Lilly zo goed mogelijk te houden, want niets doen en afwachten dat kon ik niet. Vorig jaar in december schreef ik al over een toekomstige trip met Lilly aan een dierenarts in Nederland. Die trip hebben we intussen al 2 keer gedaan en er valt een hoop over te vertellen!

Lilly in de zomer van 2020

Via mijn dierenarts en instructrice, kwam ik terecht bij dierenartsenpraktijk Den Hoek in Nederland. Zij zijn een praktijk met holistische dierenartsen die de klassieke geneeskunde combineren met alternatieve behandelingen. Ik boekte een telefonisch consult om een eerste verkennend gesprek te hebben. Ik vulde het contactformulier in en ik stuurde letterlijk àlle bloeduitslagen en verslagen mee op.

Al snel kreeg ik telefoon van Eric Laarakker met daarin de boodschap dat de situatie van Lilly te complex is en een consultatie in ‘real life’ nodig was. Omdat de dierenartsenpraktijk best een eind rijden is vanuit Antwerpen (meer dan 4 uur in totaal) en omdat ik Lilly niet meer wil belasten met verre verplaatsingen, werd er een oplossing gezocht. Ik kon terecht bij Chantal Rijckhoff, een dierenartse van den Hoek die ook nog op eigen locatie werkt op amper 40 minuten afstand van ons. Ideaal!

Op het moment dat we naar Chantal gingen, was Lilly nog vrij goed maar had ze wel last van oedeem (vochtophopingen) onder haar buik en in haar benen.

In februari zijn we een eerste keer naar Chantal gegaan. Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten, maar het was onze laatste kans om nog een behandeling te vinden. Lilly was heel flink op de trailer en ook ter plekke heeft ze zich keurig gedragen.

Lilly werd zeer kundig en uitgebreid onderzocht door Chantal. Ze maakte hierbij gebruik van technieken die ik voorheen niet kende. Zo onderzocht ze Lilly met behulp van een Lecher-antenne. Voor zover mijn huidige kennis reikt, kan je met een Lecher-antenne een soort frequentie ontvangen. Elk orgaan heeft een eigen frequentie en het is door deze frequentie te meten, dat ze nagaan of een orgaan goed functioneert of niet.

De uiteindelijke conclusie uit het was dat Lilly’s weerstand onvoldoende was en dat haar milt en lever ook niet optimaal functioneerden. Ter plekke kreeg Lilly een acupunctuurbehandeling en verder kreeg ik supplementen mee naar huis om de weerstand, lever en milt te gaan ondersteunen. Het plan vanaf nu: de rest van haar lichaam zo goed mogelijk ondersteunen zodat het zo lang mogelijk de leukemie aankan. Verder werd ook de voeding en huisvesting besproken.

Sindsdien druppelde ik 2x per dag supplementen op een stukje droog brood. Ik verwachtte geen hele grote veranderingen te zien, aangezien ze klinisch eigenlijk nog heel goed was. Toch viel het op dat na enkele weken het oedeem onder haar buik fel verminderde. In juli was het oedeem tot mijn grote verbazing zelfs volledig verdwenen! Ook zag ik dat ze toch weer meer energie kreeg als voorheen.

In augustus gingen we opnieuw naar Chantal Rijckhoff. Lilly werd opnieuw ‘uitgelezen’ en ter plekke behandeld. De supplementen werden bekeken en aangepast.

Sindsdien zijn we nog steeds aan het druppelen. Als ik het afgelopen jaar bekijk, merk ik wel dat haar zicht achteruit aan het gaan is. Door de ontstekingen in 2018, is er littekenweefsel op de ogen achtergebleven. Dit aangetaste weefsel blijft toch stilaan uitbreiden. Vooral in het donker heeft ze het moeilijker. Zo schrikt ze sneller als ik de schuilstal binnenwandel en moet ik haar emmer met voer echt onder haar neus duwen.

Mijn kudde, Loes, Lilly en Beleño

Overdag merk ik gelukkig geen problemen op, al is ze wel een pak minder zelfzeker geworden. Daardoor is ze niet meer de alfamerrie van mijn kleine kudde. Ze is rond Beleño heel voorzichtig geworden en heeft zich er bij neergelegd dat hij vanaf nu ‘in charge’ is.

Ik schrijf met een heel klein hartje dat het dus voorlopig redelijk goed blijft gaan. We blijven haar opvolgen en rijden in het voorjaar opnieuw richting Chantal.

Elke dag ben ik dankbaar dat ik haar nog steeds bij me mag hebben en dat ze het nog zo goed doet. Hopelijk kunnen we haar op deze manier nog een hele poos een kwalitatief leven bieden.

Moest je iemand kennen die een paard of pony heeft of had met dezelfde zeldzame ziekte, laat ze dan zeker contact opnemen met me. Hoe meer informatie we kunnen uitwisselen, hoe beter we de levenskwaliteit van zieke pony’s, zoals Lilly, kunnen verhogen.

Liefs

Jolien & Lilly




4 reacties op “Lilly en haar ziekte”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *